Maakt deel uit van: Koloniale literatuur, vrouwelijke auteurs
Lieve Joris
Neerpelt, 14 juni 1953
Journaliste en schrijfster van reisverhalen en essays.
BIOGRAFIE
14 juni 1953: Geboren te Neerpelt als vijfde in een gezin van negen kinderen als Godelieve Elisabeth Achiel Micheline Joris.
- Haar vader, Gerard Joris, werkte bij de belastingdienst en bracht het door middel van avondstudie tot belastingontvanger, haar moeder, Mien Schildermans was een molenaarsdochter.
- Middelbaar onderwijs aan het katholieke Instituut Agnetendal in Peer.
1971-72: Studie psychologie aan de Katholieke Universiteit Leuven.
1972-74: Ze sluit haar studies echter niet af en vertrekt naar de Verenigde Staten. Werkt eerst in Washington als au pair, later leeft ze enige tijd in communes. Hier ontmoet ze de Palestijnse kunstenaar Kamal Boullata, die haar fascinatie voor het Midden-Oosten wekt. Ze besluit journaliste te worden.
1975-78: Keert terug naar Nederland, waar zij in Utrecht de School voor de Journalistiek volgt en loopt stage bij het weekblad de Haagse Post.
1978: Werkt halftijds bij de Haagse Post. Medewerking aan NRC Handelsblad, Avenue Intermediair en Maatstaf.
1982: Verblijf in Caïro, waar ze een cursus Arabisch volgt.
1984: Vier maanden onbetaald verlof. Individuele reis door Saoedi-Arabië, de Emiraten, Katar, Bahrein en Koeweit.
1985: September: bootreis naar Zaïre in de voetsporen van een oom die daar missionaris is geweest. Verblijft er zes maanden.
1986: Debuteerde met De Golf. Een reis door de Arabische olielanden. Gebundelde reportages over haar reis aan de Perzische Golf.
1987: Publicatie Terug naar Congo.
1989-1990: Onbetaald verlof van zomer 1989 tot lente 1990: reis naar Hongarije (waartoe de verhalen van György Konrad haar hebben bewogen)
1990: Publicatie De melancholieke revolutie, over de val van communistisch Hongarije. Bekroond met de Henriëtte Roland Holst-prijs (1993).
1991: Verblijf in Syrië, in de familie van een sociologe (verbonden aan de Universiteit van Damascus . Haar man is om politieke redenen in de gevangenis) die ze in 1979 had leren kennen.
1993: Publicatie van De poorten van Damascus, neerslag van haar verblijf in Syrië.
- Tekstbijdrage bij Hans Huurdemans fotoboek ‘De tijd is van elastiek. The whims of time. Hongarije, Roemenië 1989-1990’.
Haar werk is journalistiek en literair.
- Joris heeft veel gereisd door landen waar de situatie vaak niet ongevaarlijk was en heeft haar belevenissen beschreven, waarbij ze een link legt tussen de gebeurtenissen in de levens van de mensen die ze heeft ontmoet en de politiek-sociale en culturele context. Vooral het Midden-Oosten (De Golf, Een kamer in Caïro, De poorten van Damascus) en Afrika (Terug naar Congo, Mali blues, Dans van de luipaard, Het uur van de rebellen, De hoogvlaktes) hebben haar belangstelling, maar ze was ook in Hongarije (De melancholieke revolutie) en interviewde V.S. Naipaul op Trinidad (Zangeres op Zanzibar). Met De hoogvlaktes zet Joris een voorlopig punt achter haar werk over Afrika. Ze wil zich de komende jaren intensiever richten op Azië.
Mei 2007: In de boekenbijlage van de krant Libération wordt ze een van de beste journalisten ter wereld genoemd en op gelijke voet behandeld met een van haar grote voorbeelden, V.S. Naipaul. Hij en Ryszard Kapuściński zijn belangrijk geweest voor haar ontwikkeling als schrijver. Met de blik van een fictieschrijfster bekijkt en beschrijft ze de werkelijkheid, en dat doet ze zoals ze zelf zegt in het tempo van een slak: mijn sleutel is traagheid.
2010: Frankrijk bevordert Lieve Joris tot Ridder in de Franse Orde van Kunst en Letteren.
2010: Canvas zendt de boeiende portretdocumentaire ‘Lieve Joris’ uit. (Goudvis II,
Meer over Lieve Joris
- Brouwers, Ton. ‘Lieve Joris’. In: Kritisch lexicon van de Moderne Nederlandstalige Literatuur. Groningen: Martinus Nijhoff uitgevers, dl. 4, augustus 1997.
- Devoldere, Luc. 2002. ‘“Les belges sont nos oncles”. Kongo in het werk van Lieve Joris’. In: Ons erfdeel, vol. 45 (2002), afl. 2 (mrt-apr), p. 164-175.
- Joris, Lieve. 1991. Een kamer in Cairo. Amsterdam: Meulenhoff.
- Luyten, Anna. 2001. ‘Lieve Joris over zichzelf en over Congo’. In: De Standaard, 20-09-2001.
BEKRONINGEN
- 1993 – De Henriette Roland Holst-prijs voor De melancholieke revolutie.
- 1999 – De Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap, voor Mali blues.
- 1999 – De Prix Astrolabe, een Franse prijs voor literaire reisverhalen, voor Mali blues.
- 2003 – De Cultuurprijs van de provincie Limburg (België) voor haar hele oeuvre.
- 2009 – De Franse Prix Nicolas Bouvier voor De hoogvlaktes.
- 2010 – Frankrijk bevordert Lieve Joris tot Ridder in de Franse Orde van Kunst en Letteren.
Geraadpleegde bronnen
Websites
- NEDWEB/Literatuur in context – Joris, Lieve
- Lieve Joris – Wikipedia
- Canvas Iets met boeken 2008
- Dossier Lieve Joris – Wiki.obdeventer.nl
Referenties
- Sigrid Bousset, Blikwisselingen, Lieve Joris, reizigster op weg naar Neerpelt. In: Als een wilde tuin : schrijfsters in Vlaanderen 2 / red.: Lisette Keustermans; red.: Brigitte Raskin. Amsterdam : Meulenhoff ; Antwerpen : Manteau, 1996. – 279 p. : ill.. (Schrijfsters over Schrijfsters)
BIBLIOGRAFIE
De gegevens van deze bibliografie werden onder meer nagekeken bij
- Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience – Antwerpen.
- Koninklijke Bibliotheek van België – Brussel / Bibliothèque Royale de Belgique – Bruxelles.
- Piet Devos: Van reuzen tot dwergen. Bibliografie – Vlaamse schrijvers in de 20ste eeuw – Eerste drukken. Kortrijk, eigen beheer 2007 (devospiet@skynet.be)
Om de foto’s in de fotogalerij te vergroten klikt u op de foto.
Chronologisch overzicht

