GIE BOGAERT
Niel, 6 februari 1958
Chroniqueur van liefde, verlies en eenzaamheid
Meester in de studie van ‘kleine drama’s en grote eenzaamheid’ (dixit Frank Hellemans)
BIOGRAFIE
6 februari 1958: Geboren te Niel
Gie Bogaert is germanist en werkt onder meer als docent proza aan de SchrijversAcademie te Antwerpen.
1986: Het kortverhaal Tempus Fugit, dat in 1987 zijn debuutbundel zal openen wordt bekroond met de Hendrik Prijs prijs. Het verhaal verscheen vervolgens in het tijdschrift Appel, 1986, XI, nr. 1, blz. 2-7;
1987: Debuteert met de verhalenbundel ‘Klein Berlijns drama.’
1990: Drie jaar later volgt zijn eerste roman ‘Wat kwaad doen de tovenaars?‘
- Later verschenen achtereenvolgens ‘Keizer Doede’ (1992), ‘Wat we met de liefde doen’ (1995), ‘De liefdeverzamelaar’ (1998)
1995-2000: Werkt als columnist mee aan het Radio 3-programma ‘De Letterbak’.
1998: Voor televisie schrijft hij het scenario ‘Ze zeggen dat ik vogels schilder’, een aflevering in de reeks ‘Over de liefde’, een co-productie VRT/Ikon, in een regie van Eric Oosthoek uitgezonden op Nederland 1 en Canvas in januari 1998.
2000-2001: Werkt mee aan het Radio 1-programma ‘De toestand is hopeloos maar niet ernstig’.
2000: Nathan Meyer, vrouwenwandelaar is een roman waarin Bogaert op meesterlijke wijze grossiert in kitsch en clichés.
- Meesterlijk, want Bogaerts slaagt erin een erg leesbaar en genietbaar boek te schrijven over een puber die om zijn basgitaar te kunnen betalen een advertentie in de krant plaatst: “Lelijke jongen biedt zich aan als wandelaar. Wilt u even praten, juffrouw, mevrouw ? Wilt u er een uurtje tussenuit ? Bel 03/819.12.61 en we wandelen een eindje. Geen seks. Indien niet ernstig zich onthouden a.u.b.” Zijn initiatief heeft zoveel succes dat hij op school zakt voor Nederlands, Engels en geschiedenis.
2004: Publicatie van de verhalenroman ‘Hemelstof’
- In 2006 volgt de roman ‘Opklaringen‘ en in 2010 Luchtgezichten. Samen met de twee vorige vormen ze – op basis van de opzichtige thematische raakpunten – een soort ’trilogie van het haalbare’.
2016: In zijn tiende roman Roosevelt laat Bogaert het rommelige Antwerpse Rooseveltplein een dwarsdoorsnede van de stedelijke samenleving presenteren. Een caleidoscopisch beeld met meerdere stemmen die fragmenten van hun leven voorschotelen en die uiteindelijk elkaar tegenkomen, als in een zangkoor.
2020; Hij was tot en met 2020 verbonden als voltijds leraar aan het Sint-Gabriëlcollege te Boechout.
2022: In zijn elfde roman Onvoltooid voert Bogaert een gedesillusioneerde journalist op die terugblikt op zijn ietwat mistroostige leven, geplaagd door onafwendbare herinneringen. Opnieuw toont Bogaert zich de fijnbesnaarde seismograaf van menselijke relaties en verknipte gezinsverhoudingen.
2026: Met Blauwdraad schrijft Gie Bogaert een melancholisch relaas van een fragiele vriendschap en een verloren liefde.
- Deze fijnzinnige roman koppelt twee tijdlijnen: een groep jonge studenten tijdens de hete zomer van 1976 en de bekroonde jeugdboekenschrijver Markus Nielander die bijna vijftig jaar later zijn vroegere vrienden en vriendinnen uitnodigt in zijn vakantiehuis aan zee.
- Een centrale vraag in dit boek is hoe mensen omgaan met gebeurtenissen uit hun jeugd en hoe die ervaringen doorwerken in volwassen relaties en persoonlijke keuzes.
2026: Het Letterenhuis te Antwerpen meldt “Het archief dat Gie Bogaert in januari 2023 aan het Letterenhuis overdroeg is nu volledig geïnventariseerd”.
- Het geeft een goed beeld van de manier waarop hij zijn boeken schrijft. Van elk van de twaalf romans en verhalenbundels met uitzondering van zijn debuutbundel Klein Berlijns dagboek (1987) bevat zijn archief typoscripten. Zijn verhalend proza is aanwezig als manuscript, veelal onder de vorm van werkschriften. Daarin verzamelde Bogaert knipsels, citaten, foto’s, facts & figures, structuurtekeningen, ideeën en fragmenten. Dat waren zijn bouwstenen. Het belang van die werkschriften mag blijken uit deze uitspraak: ‘Mijn boek is af voor ik begin te schrijven.’ Vervolgens treft men van elk werk minstens een typoscript aan waarop hij druk doende is geweest om te schaven aan woordkeuze en zinsbouw. Meest uitgesproken voorbeeld is de roman Roosevelt (2016) waarvan niet minder dan zeven versies bewaard zijn.
- Verder bevat het archief een aanzienlijke hoeveelheid teksten voor Radio1 (De toestand is hopeloos maar niet ernstig) en voor Klara (De Letterbak). Deze teksten zijn als typoscript en op geluidscassette bewaard.
- Daarnaast zijn er nog columns voor de tijdschriften Kunst & Cultuur en Het Kunstenpaleis en voor de krant De Financieel-Economische Tijd.
- Gie Bogaert bewerkte zijn roman Nathan Meyer, vrouwenwandelaar (2000) tot een theatermonoloog. Ook maakte hij een bewerking voor tv van Roosevelt (2016) en schreef hij een oorspronkelijk tv-scenario, Ze zeggen dat ik vogels schilder (1997). Al deze werkstukken bevinden zich in het archief.
- Verder bevat het overgedragen archief zijn literaire post 1985-2013.
BEKRONINGEN
- 1986: Hendrik Prijs prijs voor het verhaal Tempus fugit
- 2014: Provinciale prijs voor letterkunde van de Provincie Antwerpen voor zijn intimistisch prozawerk ‘luchtgezichten‘ (2010)
GERAADPLEEGDE BRONNEN
Websites
BIBLIOGRAFIE
Woordje vooraf
De bibliografie bestaat uit 2 delen:
- Chronologisch overzicht van in boekvorm gepubliceerde romans
- Selectie van verhalen gepubliceerd in verzamelbundels
De gegevens van deze bibliografie werden onder meer nagekeken bij:
- Koninklijke Bibliotheek van België -Brussel / Bibliothèque Royale de Belgique – Bruxelles.
- Piet Devos: Van reuzen tot dwergen. Bibliografie – Vlaamse schrijvers in de 20ste eeuw – Eerste drukken. Kortrijk, eigen beheer 2007
Chronologisch overzicht
| Jaar |
Titel |
Fotogalerij |
Uitgeverij 1ste druk |
| 1986 |
Tempus fugit. (kort verhaal)
Bekroond met de Hendrik Prijs prijs
|
|
In : Appel, 1986, XI, nr. 1, blz. 2-7; |
| 1987 |
Klein Berlijns drama en andere verhalen. (verhalen)
Omslagontwerp: Rikkes Voss/Pierre Waegemans (paperback)
Omslagontwerp: Pierre Waegemans (gebonden met stofomslag)
Bevat: Tempus fugit (pp 7-16); Verborgen vreugde (pp. 17-26); Het kleine ongemak van herman T. (pp. 27-34); het grote geluk van meneer Willemen (pp. 35-40); De laatste wens van Petje Baere (pp. 41-52); Een Bengaals kruisje voor Hendrik Strybol (pp. 53-64); Geraniums (pp. 65-66); Weekendwerk (pp. 67-70); Tico (pp. 71-74); Meneer Henri (pp. 75-86); Klein Berlijns drama (pp. 87-94); Tijdverdrijf (pp. 95-1098); Royal Regatta (pp. 109-114); Splendid Isolation (pp. 115-122); Hout (pp. 123-127).
|

|
Uitgave Paperback
Korbeek-Lo: Boekengilde De Clauwaert vzw. -127p.
Afmetingen; 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Druk Smits Wommelgem
Uitgave Gebonden met stofomslag
Uitgeverij: Den Gulden Engel bvba, Wommelgem.
(licentieuitgave van Boekengilde De Clauwaert vzw Korbeek-Lo.
Afmetingen: 20 x 12.50 (gebonden met stofomslag)
Druk: Smits Wommelgem
|
| 1990 |
Wat kwaad doen de tovenaars ? (roman)
Omslagillustratie: James Ensor, ‘Geraamten twistend om een gehangene’
Grafische vormgeving: Karel van Laar.
Foto achterzijde omslag: Michiel Hendryckx.
|
 |
Amsterdam: Meulenhoff / Leuven: Kritak. -102p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Druk: Geuze, Dordrecht.
|
| 1992 |
Keizer Doede. (roman)
Omslagillustratie: Rosemarie Trockel, ‘Der kleine König’, 1985
Grafische vormgeving: Karel van Laar.
Foto achterzijde omslag: Lieve Blancquaert.
|

|
Amsterdam: Meulenhoff / Leuven: Kritak. -125p.
Reeks: Meulenhoff Editie: 1201
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft).
|
| 1995 |
Wat we met de liefde doen. Vliegpatronen. (roman)
Omslagontwerp: Dooreman
Omslagillustratie: Gerda Dendooven
Foto achterplat: Pascale van den Broeck
|
 |
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck (Diestsesteenweg 71A, 3010 Leuven). -166p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Zetwerk: Griffo, Gent
Druk: Imschoot, Gent
|
| 1998 |
De liefdeverzamelaar. (roman)
Vormgeving: Dooreman.
Omslagillustratie: R.B. Kitaj, ‘The man of the Woods and the Cat of the Mountains’, 1973 © Tate Gallery
Nota 1: Hfdst 20 “De aardigheid van mussen’ werd eerder in een andere versie opgenomen in Nieuwe Vlaamse Verhalen, De Arbeiderspers, Amsterdam 1993.
Nota 2: Het verhaal “Dit is liefde” verscheen eveneens in de Standaard der Letteren van 12 februari 1998.
|
 |
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck. / Amsterdam: Uitgeverij Podium. -313p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Zetwerk: Griffo, Gent
Druk: Imschoot, Gent
|
| 2000 |
Nathan Meyer vrouwenwandelaar. Ontboezemingen van een lelijke jongen. (roman)
Vormgeving: Dooreman.
Zetwerk: Griffo, Gent.
Druk: Imschoot, Gent.
|
 |
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck. -117p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Vertegenwoordiging voor Nederland: Jan Mets, Amsterdam.
|
| 2000 |
Eric vande Pitte : en tout en blanc, le choeur des anges. (tentoonstellingscatalogus)
Tentoonstelling: Sint-Amandsberg, kapel Campo Santo, 24 november tot 20 december 2000.
Tekst: Gie Bogaert, ‘De economie van de hemel’ (pp 4-5) & Pol Hoste, [zonder titel] pp 26-28.
Grafische vormgeving: Eric vande Pitte.
|
 |
Gent (Sint-Amandsberg) : Cultureel comité. -32p.
Afmetingen: 27 x 21 (geniet – zachte kaft)

|
| 2004 |
Hemelstof. (roman)
Omslagontwerp: Studio Ron van Roon.
Foto omslag: André Thijssen.
Foto auteur: David Samyn.
|

|
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck. / Amsterdam: Podium. -141p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft met flappen)
|
| 2006 |
Opklaringen. (roman)
Omslagontwerp: Studio Ron van Roon.
Omslagillustratie: Quint Buchholz/Carl Hanser Verlag 2001.
Foto auteur: David Samyn.
|
 |
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck. / Amsterdam: Podium. -188p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft met flappen)
|
| 2010 |
Luchtgezichten. (roman)
Omslagontwerp: Studio Ron van Roon
Beeld omslag Die Heiterkeit, Quint Buchholz c/o Montasser Media, Munich
Typografie: Ar Nederhof
Foto auteur: David Samyn
|

|
Leuven: Uitgeverij Van Halewyck. / Amsterdam: Podium.-136p.
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft met flappen)
|
| 2013 |
Noora’s dwaling. (roman)
Boekverzorging: Stijn Dams.
Omslagbeeld: Getty Images.
Foto op de achterflap: Koen Broos.
|
 |
Antwerpen: De Bezige Bij. -190p.
Afmetingen: 21.50 x 13.80 (garenloos gebrocheerd- zachte kaft met flappen)
Zetwerk: Karakters, Gent
|
| 2016 |
Roosevelt. (roman)
Vormgeving omslag: Kris Demey.
Omslagbeeld: Getty Images.
Foto auteur: Koen Broos.
Vormgeving binnenwerk: Adriaan de Jonge.
|
 |
Amsterdam/Antwerpen: De Bezige Bij. -206p.
Afmetingen: 20 x 12.40 garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
Druk: Bariet, Steenwijk
|
| 2022 |
Onvoltooid. (roman)
Omslagillustratie: Fenster bei Nacht, 2009 in Quint Buchholz, Sonne, Mond und Abendstern © 2017 Carl Hanser Verlag GmbH & Co. KG, München.
Omslagontwerp: Mulder van Meurs, Amsterdam.
Opmaak: theSWitch, Antwerpen.
Foto auteur: Koen Broos.
|
 |
Antwerpen: Uitgeverij Vrijdag. -157p.
Afmetingen: 21 x 14 (gebonden – harde kartonnen geïllustreerde kaft)
|
| 2026 |
Blauwdraad. (roman)
Omslagontwerp: Herman Houbrechts.
Opmaak binnenwerk: Intertext.
Auteursfoto: Koen Broos.
|
 |
Antwerpen: Uitgeverij TZARA / Standaard Uitgeverij. -181p.
Afmetingen: 21.50 x 14 (ingenaaid – harde geïllustreerde kartonnen kaft)
|
- PUBLICATIES IN VERZAMELBUNDELS
| 1990 |
‘Eerlijk’. (verhaal) |
 |
Uit de bundel: ‘Burengerucht. Het Vlaamse verhaal doet weer de ronde’. pp. 7-12
Uitgeverij: Amsterdam: Meulenhoff / Leuven: Kritak.
Afmetingen: 19 x 12 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft). -159pp.
Omslagillustratie: Ever Meulen
|
| 1992 |
‘Duiven’. (verhaal) |
 |
Uit de bundel: ‘Max. 36’ Verhalen van jonge schrijvers samengesteld door Jessica Durlacher. pp. 69-72.
Uitgeverij: Bert Bakker, Amsterdam
Afmetingen: 20 x 12.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
|
| 1993 |
‘Mussen’. (verhaal)
Eerder gepubliceerd in: Nieuw Wereldtijdschrift, VIII, 6, Nov.-dec. 1991.
|
 |
Uit de bundel ‘Nieuwe Vlaamse verhalen’ (gekozen en van een nawoord voorzien door Hugo Brems. ) pp. 20-34
Uitgeverij: De Arbeiderspers, Amsterdam-Antwerpen. -285p.
Afmetingen: 21.50 x 13.50 (garenloos gebrocheerd – zachte kaft)
|