home | Inloggen
Aantal schrijvers: 546 | Aantal boeken:

15793

De Coninck, Herman

Maakt deel uit van:

HERMAN DE CONINCK

Mechelen, 21 februari 1944 – Lissabon, 22 mei 1997

De man die zijn volk poëzie leerde lezen

Dichter, essayist, journalist, tijdschriftuitgever en voltijds ‘literaire figuur’.

BIOGRAFIE

21 februari 1944 : Herman de Coninck wordt te Mechelen geboren. Zijn ouders hebben er een katholieke boekhandel, wat hem (en zijn zus) in staat stelt om al op jonge leeftijd (soms stiekum) contact te hebben met de wereldliteratuur.

Hij doorloopt de humaniora aan het St.-Romboutscollege van zijn geboortestad.

1962: Studeert Germaanse filologie te Leuven.

14 november 1963: Voor het eerst verschijnt er in het studentenweekblad Universitas een stukje van een zekere Van Pimpelgem s.j.. Dat is het pseudoniem waaronder Herman de Coninck luchtige cursiefjes schrijft met een pointe en een woordspeling. Het wordt al snel een zeer populaire rubriek.

Een keuze uit deze columns verscheen in Lachen tot je zwart ziet (1968).

1963: Werd tevens medewerker aan het tijdschrift Ruimten (1961-1973) een literaire periodiek die Luk Wenseleers had opgestart. De Coninck schreef er gedichten in. Eén keer onder het pseudoniem Johnny van Tussenbroek. Wenseleers: “Omdat zijn moeder het niet mocht weten”.

1966: Promoveert als licentiaat in de Letteren op een thesis over ‘De poëziekritiek van Simon Vestdijk’ bij Prof. Westerlinck.

Hij blijft nog vijf jaar in Heverlee wonen, dichtbij Leuven. Nadien verhuist hij naar Berchem-Antwerpen.

1966: In het spraakmakende en baanbrekende essay Pijn en puin verdwenen, jonge Vlaamse estetische poëzie – een bloemlezing samengesteld door Werner Cranshoff (Marnix Pocket nr 37, Manteau) – worden 2 van zijn gedichten voorgesteld: De legers van de zomer en Narcissus (beiden ongepubliceerd in 1966).

  • Aanvankelijk stond De Coninck niet op het lijstje van geselecteerde dichters (Hendrik Carette, Patrick Conrad, Mark Dangin, Ben Klein, Marcel Obiak, Nic van Bruggen, Eddy van Vliet en Marcel van Maele). Het was Angèle Manteau – die in die periode een pak gedichten van Herman in de bus had gekregen –  die Werner Cranshoff op die gedichten attendeerde.

1966-1970: Actief als leraar Nederlands aan het Sint-Lukas Instituut in Brussel, met een onderbreking in 1967 door zijn militaire dienst in Duitsland. Aan zijn poëzie werkt Herman in stilte voort. Verschillende gedichten verschijnen in DW&B, Ruimten, Elseviers Weekblad, Universitas en de bloemlezing Gedichten 65.

De Coninck blijkt echter niet erg geschikt om als leraar voor een klas te functioneren: geen bezieling, gemis aan enthousiasme, zo wordt hem verweten. Op 20 april 1970 tekent hij zijn ontslagbrief.

Zomervakantie 1968: Voltooiing van zijn gedichtencyclus ‘De lenige liefde’, dat hij als manuscript – toen nog onder de titel ‘Een dag als geen ander’ – opstuurde naar de Brugse uitgeverij Desclée De Brouwer met de vraag tot opname in de poëziereeks ‘Noorderlicht’.

De bundel kwam terecht op het bureau van Fernand Bonneure, waar het met enthousiasme werd ontvangen. Vier dagen later kreeg Herman van Bonneure positief antwoord.

19 november 1969: Trouwt met An Somers, een meisje uit Mechelen. Ze is erg lenig en turnlerares.

Maart 1969: Publicatie van zijn eerste dichtbundel “De Lenige Liefde”, waarmee hij poëzie toegankelijk maakt voor iedereen. De Coninck ‘herwaardeert’ hierin de gewone taal en dus ook het gewone leven.

  • Dit maakt hem tot de vader van het “nieuw realisme”, een stroming in de poëzie als reactie op de Experimentelen.
  • Ook zijn schatplichtigheid aan de Tirade-dichters is overduidelijk.
  • Het wordt de meest verkochte Heverlese dichtbundel van de 20e eeuw en krijgt een aantal prijzen, de Yang-prijs (1969) en de Prijs van de Provincie Antwerpen (1971). In één van de gedichten van deze bundel beschrijft hij vurig hoe hij eerder dat jaar zijn zoon, Tomas, verwekte.

Hotel Eden

En ’s nachts gingen we naakt zwemmen, we zwommen
onze namen op het water, ik zwom n in twee
grote letters, jij zwom uitgebreid aan de naam
Herman, en met de gouden maan eroverheen
leek het wel of we onze namen definitief
genoteerd hadden op een van de gewijde bladzijden
van het Boek

Nadien kuste ik de waterdruppels
van je gezicht, voorzichtig één voor één
zoals een pointillist toetsjes aanbrengt
op zijn doek ‘naakte vrouw bij maanlicht’,
en in geen enkele vergelijking pasten je
borsten zo mooi als in mijn handen.

En in bed, ik kwam al van ver aan-
gerend declamerend ‘Hier Ruk Ik Aan
Met Een Erectie Als Een Pompiersladder
Om Jouw Brand Te Blussen’ en we lachten
en wat maakten we een leven

dat we negen maanden later Tomas zouden noemen

1970: Geboorte van hun zoontje Tomas.

Augustus 1970 tot 1983: Redacteur bij het weekblad Humo, waar hij tevens, samen met Piet Piryns spraakmakende interviews maakt.”Twee hippies met hun hemd door een scheur in een broek” typeert de socialist Jos Van Eynde hen. Nogal wat gezagsdragers, politici en mediafiguren benaderen ze met “een houding van jongensachtig ironisch antigezag.”  Mark Schaevers noteert: “onrust typeert hun interviews, nee, geen existentiële onrust, een vrolijke onrust, een jong gewiebel. In een boeket vonden zij de brandnetels het interessantst”.

  • In 1972 worden de interviews gebundeld in Woe is woe in de Nedderlens.

25 september 1971: Op een zaterdagavond, rijden De Coninck en zijn vrouw An naar Mechelen. Tomas zit op de schoot van An. Ze zouden de baby bij hun ouders afzetten en naar een concert gaan. Het is schemerdonker. Op hun rijvak verschijnt een tegenligger. De koplampen aan. De auto komt recht op hen ingereden. Moeder en kind worden uit de auto geslingerd. Ze worden met een ziekenwagen naar het Onze-Lieve-Vrouwgasthuis in Mechelen gebracht. Herman, die slechts lichte verwondingen heeft, blijft ter plaatse achter. Tomas overleeft het ongeval, maar An zou later die avond overlijden. Herman is er niet bij. Hij heeft er zijn leven lang spijt van gehad.

  • Met het overlijden van zijn vrouw (An Somers) breekt een moeilijke periode in De Conincks leven aan. Een periode die voor hem een oefening was in verliezen.
  • Sporen van pijn vinden we in zijn volgende dichtbundel: “Zolang er sneeuw ligt” (1975). Hij verbergt zijn emoties door te spelen met de taal. Dit is duidelijk te zien in het gedicht dat hem het meest dierbaar is, omdat het zo persoonlijk is: “Verjaardagsvers”. De bundel werd bekroond met de Dirk Martensprijs van de Stad Aalst (1976) en de Prijs van de Vlaamse Provinciën (1978).
Je zei nooit wat. Ik moest het altijd vragen.
of je van me hield. en je zoende.
of het veilig was die eerste keer.
en je zoende weer.
en even later of ik het goed deed zo
en je zoende, o.
 
Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen.
je ogen die helemaal alleen
in je gezicht achterbleven als ik je verliet;
je ogen na geween:
je was er niet,
je keek me aan als verten
en ik moest erheen.
 
En als ik weer tot daar was
de ogen waarmee je het woord “lieveling” zei,
keek of het niet veranderde
op weg naar mij.
en toen je naast de weg lag in de wei,
wat had je niet allemaal gebroken,
je benen, je ribben, je ogen, mij.
je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen,
zoals je daar lag, te zieltogen,
te zieltogen.
 
En je ogen die Thomas nu in heeft staan,
waarmee hij zegt: papa niet weggaan –
je zei nooit wat, hij zegt het, en jij kijkt mij aan.

1973: Leert Lieve Coppens, zijn latere tweede vrouw kennen aan de toog in zijn Leuvense stamkroeg Café Den Appel.

  • Lieve en Herman krijgen samen een dochter: Laura, aan wie hij mooie brieven schrijft.
  • Het huwelijk strandt in de jaren tachtig.

1975: Hermans tweede bundel Zolang er sneeuw lag verschijnt bij Van Oorschot te Amsterdam.

  • Zijn hoop om via deze uitgeverij in Nederland snel door te breken bleek ijdel. De bundel werd nauwelijks opgemerkt en de paar regels kritiek waren vernietigend.
  • De bundel was in Vlaanderen wel een enorm succes: De Dirk Martens-prijs (1976) viel hem te beurt en uitgever Bonneure was er via Uitgeverij Orion als de kippen bij om de onverkochte Nederlandse exemplaren over te nemen, zelfs de rechten voor herdruk af te snoepen.
  • 1978: Opnieuw wordt de bundel bekroond, ditmaal met de prestigieuze vier jaarlijkse Prijs van de Vlaamse Provinciën.

1978: Poogt een prozaverhaal te schrijven maar moet inzien dat dit genre hem niet ligt. Wat rest is het verhaal ‘Koud als een bosbes’ dat in 1981 zal verschijnen in het tijdschrift Revolver.

Succesvoller zijn de vertalingen van de poëzie van de Amerikaanse feministische schrijfster Edna St. Vincent Millay (1892-1950), die eerst verschenen in het tijdschrift Tirade en in 1980 in boekvorm samen met een essay zouden verschijnen bij Uitgeverij Orion te Brugge onder de titel  Ter ere van de goedertieren maan.

1980: In de bundel “Met een klank van hobo” (1980) legt hij uit wat poëzie en liefde voor hem betekenen. De bundel krijgt een duidelijk romantische inslag.

1983: Verlaat het weekblad Humo om hoofdredacteur te worden van het Nieuw Wereldtijdschrift.

  • Hij maakt van het NWT het eerste blad in Vlaanderen dat een kruising was van literatuur en journalistiek. Hoewel het idee aansloeg, had de Coninck niet de nodige kennis (voornamelijk op economisch vlak) om het project tot een goed eind te brengen. Het NWT haalde nooit de oplagen waar hij van droomde.

1983: Publicatie van zijn eerste essaybundel, Over de troost van pessimisme. Hierin brengt De Coninck maar één Vlaams dichter uitgebreid ter sprake (Roland Jooris) tegenover een tiental Nederlanders, onder wie M. Vasalis, Willem van Toorn, Ed Leeflang, Judith Herzberg, en vooral Rutger Kopland. Zij vormen zijn dichterlijke familie.

1984: De uitgeverij Manteau brengt De Conincks eerste drie dichtbundels plus zijn bewerking van de poëzie van Edna St. Vincent Millay bijeen in de verzamelbundel Onbegonnen werk.

1985: Zijn huwelijk met Lieve Coppens eindigt in schipbreuk.

  • Na de scheiding laat Herman van de cyclus  ‘Te voet over de Lethe’ (uit de bundel De hectaren van het geheugen) een bibliofiele uitgave maken door Gert Jan Hemmink.

1985: Met “De hectaren van het geheugen” – een bundel die in Nederland met de Jan Campert prijs bekroond wordt – getuigt van een zeldzame combinatie van smaak, métier, talent en intelligentie. (Ons Erfdeel Jaargang 29. Stichting Ons Erfdeel, Rekkem / Raamsdonksveer 1986)

Oktober 1987: Laat de essaybundel Over Marieke van de bakker bij de Antwerpse uitgeverij Houtekiet (imprint van Hadewijch) verschijnen, en niet zoals zijn vorige essaybundel bij Manteau. Elsevier had immers in 1986 het NWT laten vallen en even later Julien Weverbergh ontslagen. Herman volgt Weverbergh naar diens nieuw opgerichte uitgeverij Houtekiet.

Met Over Marieke van de bakker bevestigt Herman zich als ‘poëziecommentator.

Maar net als bij verschillende andere Vlaamse auteurs blijkt dat een tussenstap op weg naar een Nederlandse uitgever, De Arbeiderspers in zijn geval. Daar zullen niet alleen de dichtbundels Enkelvoud (1991) en Schoolslag (1994) verschijnen, maar meer nog essaybundels: De flaptekstlezer (1991), Intimiteit onder de melkweg (1994), De vliegende keeper (1995) en De cowboybroek van Maria Magdalena (1996). Zo wordt ook in Nederland in bredere kring duidelijk hoeveel meer De Coninck schrijft dan alleen gedichten en wat voor een aanstekelijk en enthousiasmerend pleitbezorger voor de poëzie hij is.

1987: Toenmalig hoofdredacteur Paul Goossens van de krant De Morgen, vraagt hem om een boekenbijlage te beginnen. Op 4 april verschijnt de eerste aflevering die toen Boekbedrijf heet. Later wordt de naam veranderd in Café des Arts. Daar schrijft hij zijn columns in onder de titel: ‘Dagboek van een flaptekstlezer’. Zijn columns zouden uitsluitend over poëzie gaan, maar krijgen uiteindelijk de hele wereld als onderwerp. Weerom opvallend is hoe hij met zijn beschouwingen over poëzie – maar ook over andere onderwerpen – drempels weet te verlagen.  In 1991 zullen deze columns gebundeld verschijnen in de publicatie De flaptekstlezer.

1988: Leert de schrijfster Kristien Hemmerechts kennen, een etentje, een trip naar Parijs, een verblijf in Oostduinkerke, een reis van 12 dagen naar het toenmalige Zaïre en naar Ruanda.

1989: Kristien Hemmerechts besluit haar intrek te nemen aan de Cogels-Osylei.

Herman vraagt Gert Jan Hemmink om een bibliofiele uitgave te maken van de gedichten die hij geschreven heeft over zijn afscheid van Lieve met als titel Het tasten van de wind

De erotiek van de erosie. Het tasten van de wind,
van eeuwen, van taal, van adjectieven aan
substantieven, van twijfel, van meer en meer
aan minder en minder, van mij aan jou,

Van voorzichtigheid, van zoveel
voorzichtigheid dat niets overblijft,
zoals Glenn Gould na twintig jaar Bach
naar zijn vingers kijkt.

1992: Huwelijk met Kristien Hemmerechts.

22 mei 1997: Bezwijkt aan een hartstilstand in het bijzijn van enkele andere vooraanstaande dichters (o.a. Anna Enquist en Hugo Claus) onderweg naar een congres in Lissabon. Op het trottoir in Lissabon waar Herman de Coninck stierf is een tegel geplaatst met zijn naam, geboorte- en sterfdatum. Hij is 53 jaar oud.

29 mei 1997: Na een plechtigheid in de aula van de Antwerpse universiteit wordt Herman de Coninck bijgezet op het Ereperk in het Antwerpse Schoonselhof.

Epiloog

September 1997: Publicatie van zijn laatste gedichtenbundel Vingerafdrukken.

Ad Zuiderent eindigt zijn artikel in Ons Erfdeel als volgt:  Vingerafdrukken eindigt in een lome constatering dat de werkelijkheid goed is zoals zij is, ook al begrijpt de dichter het meeste niet: hij ligt vanuit zijn ligstoel ‘het bevlogene van zwaluwen’ te bekijken, probeert er iets van te begrijpen, maar kan dat alleen door de zwaluwen te laten denken als mensen. Dan is het goed, zoals een gedicht, en kan de dichter er als een god afstand van doen. Het gedicht eindigt met de regels:

Ik lig te snorkelen
aan mijn luchtpijp.
Ik zie dat het goed is.
Ik wil er mijn handtekening wel onder zetten.

Bijna gelijktijdig krijgt hij de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap – de vroegere Staatsprijs – voor zijn essayboek Intimiteit onder de melkweg. Kristien Hemmerechts neemt in Hermans plaats de prijs in ontvangst.

1998: Hugo Brems en Paul de Wispelaere ontfermen zich over de literaire nalatenschap. Brems verzorgt de uitgave van de verzamelde gedichten. Deze verschijnt in 1998. De uitgave haalt in 2017 zijn 19de druk.

2000: Paul De Wispelaere en Jeroen De Preter brengen Hermans proza bij elkaar

2002: Behoud de Begeerte organiseert een hommage aan Herman de Coninck met ‘Koningsblauw’ waarin Hugo Claus, Leonard Nolens, Benno Barnard, Eddy van Vliet, Mark Schaevers, Fernando Lameirinhas, Kristien Hemmerechts en Piet Piryns een ‘nu eens elegisch, dan weer speels, maar altijd poëtisch programma’ brengen. De hommage wordt 10 jaar lang in diverse steden van Vlaanderen opgevoerd.

2004: Een selectie uit de zowat 15.000 brieven vindt zijn weg naar een bundeling onder de titel Een aangename posthumiteit. Het was historica en recensente Annick Schreuder die het titanenwerk op zich nam. Ze selecteerde 444 brieven.

2007: Sinds 2007 is er een jaarlijkse Vlaamse literatuurprijs voor poëzie ter nagedachtenis van Herman de Coninck. Lees meer over wie er bekroond werd: Herman de Coninckprijs – Wikipedia

2014: Uitgave van een literair wandelboek: Er is niets te zien en dat moet je zien. De auteur Thomas Eyskens neemt je mee doorheen een vaak vergeten, maar cruciaal hoofdstuk uit het leven van Herman de Coninck. : zijn geboortestad Mechelen. Met tientallen archieffoto’s, klasfoto’s, foto’s van de boekenwinkel van zijn ouders enz.. De wandeling duurt 2.50 uur. Het plannetje vind je in het boek. Het is een gezamenlijke uitgave van het Poëziecentrum te Gent en de Arbeiderspers te Utrecht.

Nog wat over zijn werk.

In ‘Vlaamse schrijvers: vijfentwintig portretten’ geeft Gaston Durnez een mooie beschrijving van zijn werkwijze:

“In een tijd waarin het sonnet herontdekt en vaak misbruikt wordt voor kneuterig gebabbel, werd Herman de Coninck bij de Amerikaanse getroffen door de ‘grandeur’ die zij in de oude versvorm legde. Ook dààrom wild hij haar vertalen. Maar niet op de klassieke manier. Telkens hij het nodig vond, verving hij minder goede zinnen door eigen vondsten. En het gebeurde dat hij verscheidene Engelse gedichten herschreef tot één Nederlands poëem. Vertalen, zei hij, gebeurde ‘ongeveer zoals je van een film, dertig jaar later, een remake maakt’.

[…]

Topper vind ik het sonnet met de beginregel: Ik lees geschiedenis. Ik oefen mijn bescheidenheid. Soms, als men rond mij weer lawaaierig bezig is de wereld opnieuw uit te vinden, (dat is af en toe nodig, maar het geeft zo’n rommel) slinger ik die versregel luidkeels de ruimte in.

Stil, voor mezelf, zeg ik vaak de slotregel:

hoeveel moediger is niet de man
Die weet, als pijn bedaart, dat het nog erger kan,
Dat erger nog moet komen, en die toch kan schrijven,
Kan lachen, tennissen en zelfs vooruitziend blijven.

Naar de geest kan die zin van Herman de Coninck zelf zijn. Misschien is hij dat ook.

BEKRONINGEN

  • 1969: Yang-prijs voor De lenige liefde (1969)
  • 1971: Prijs van de Provincie Antwerpen voor De lenige liefde
  • 1975: Dirk Martensprijs van de Stad Aalst voor Zolang er sneeuw ligt
  • 1978: Prijs van de Vlaamse Provincieën voor Zolang er sneeuw ligt
  • 1981: Koopal-prijs voor de vertaling van Edna St. Vincent Millay, Ter ere van de goedertieren maan
  • 1982: Prijs van de Vlaamse Gids  voor Met een klank van hobo (1980):
    1986: J. Campertprijs voor De hectaren van het geheugen (1985)
  • 1995: Gouden Uil voor Intimiteit onder de melkwoud.
  • Ontving postuum de Vlaamse cultuurprijs, voorheen ‘staatsprijs’ genoemd, voor zijn essaybundel Intimiteit onder de melkweg (1994).

 

GERAADPLEEGDE BRONNEN

Websites

Referenties

  • Gaston Durnez, Herman de Coninck, Het verdriet van de flamingo. In: Vlaamse schrijvers. Vijfentwintig portretten, p. 84-88.
  • De Morgen, Café des Arts, vrijdag 23 mei 1997. Katern gewijd aan Herman de Coninck.
  • Thomas Eyskens, Toen met een lijst van nu errond. Herman de Coninck. Biografie. Uitgeverij De Arbeiderspers, Amsterdam/Antwerpen. 2017, 587 pp.

SMAAKMAKER

Denkend aan vroegere gedichten

 
Wij waren jong, wij sprongen
te paard op de taal en reden
heersend de velden door,
slingerend lasso’s van woorden
naar alles wat we wilden  veroveren. O,
het waren dolle roekeloze tochten, pas toch
een beetje op, riep Kees Fens ons nog na.
 
En ’s avonds stond de taal nog na te trillen,
op stal in een gedicht, hinnikend
van heimwee naar de maan
en naar de verste betekenissen.

 

In: Ruimten 1968: in de eerste versie stond Urbain van de Voorde in plaats van Kees Fens als waarschuwende criticus vermeld)

Het land van de glimlach

Glimlach nr. 1
 
Een glimlach is sterk. Althans zo sterk
dat hij het haalt. “She moved
the 47 muscles it takes to smile”, s
schrijft Michael Hoffman. Zwaar werk.
 
Zo blijft ze in de deuropening staan.
Ze weet dat ze zal verliezen, althans weer beminnen.
En 40 van de 47 spieren kunnen het aan.
*
 
Glimlach nr. 2
 
De breekschade van de ogen. Het glas.
Gerinkel van kijkers: de ruiten van de ziel
aan scherven. Zo’n glimlach.
*
 
Glimlach nr. 3
 
Een boerderijtje in de nacht.
Als je belt gaat er boven licht aan
en weet je dat je beneden binnen mag.
Zo’n glimlach.
 

BIBLIOGRAFIE

De gegevens van deze bibliografie werden onder meer nagekeken bij

  • Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience – Antwerpen.
  • Koninklijke Bibliotheek van België – Brussel / Bibliothèque Royale de Belgique – Bruxelles.
  • Piet Devos: Van reuzen tot dwergen. Bibliografie – Vlaamse schrijvers in de 20ste eeuw – Eerste drukken. Kortrijk, eigen beheer 2007.
  • POËZIECENTRUM vzw – Gent.
    • Naast de Poëzieshop biedt het Poëziecentrum voor liefhebbers van antiquarische kleinoden ook een uitgebreid aanbod modern antiquariaat aan. Recentelijk werd het aanbod uitgebreid tot meer dan 3500 titels èn werden alle prijzen geherwaardeerd. Je vindt een overzicht van al de antiquarische titels op Antiqbook.

Om de foto’s in de fotogalerij te vergroten klikt u op de foto

Chronologisch overzicht

a. Scheppend werk

Jaar Titel Fotogalerij Uitgeverij 1ste druk
1968 Lachen tot je zwart ziet. (cursiefjes)

Lay-out en omslag: Paul Vanden Dorpe.
Leuven: Boekengilde De Clauwaert.-67p.

Reeks: Uitgegeven voor de leden van Clauwaert-Vereniging nr 38
Afmetingen: 19.50 x 12 (ingenaaid)
1969 De lenige liefde. (poëzie)

Deeltitels: Een dag als geen ander; Met de vedel; De lenige liefde; Ars poetica.
De Coninck 10 Brugge/Utrecht : Orion – Desclée De Brouwer. -70p.

Reeks: Noorderlicht.
Afmetingen: 19.50 x 13 (ingenaaid)
Gedrukt op de persen van Drukkerij “De Windroos” te Beernem, in opdracht van de uitgeverij Desclée De Brouwer.
1972 Woe is woe in de Nedderlends ?  (boek met interviews)

Met Piet Piryns.
Amsterdam: Manteau.

Reeks: Paris-Manteau literair. – Amsterdam; vol. 1972: 1
1974 Puur natuur. (bibliofiele uitgave)

Illustraties: Luc Piron.
Aalst: Hooft. -14p.
1975 Zolang er sneeuw ligt. (poëzie)

Deeltitels: Kijk eens hoe echt; Zolang er sneeuw ligt.
De Coninck 9 Amsterdam: Van Oorschot.-55p.

Afmetingen: 19 x 12.20 (ingenaaid)
Colofon: Deze eerste druk van ‘Zolang er sneeuw ligt’ van Herman De Coninck werd gezet uit de Polyfilus in opdracht van G.A. van Oorschot, Uitgever te Amsterdam, gezet uit de Bembo en gedrukt door de Koninklijke drukkerij G.J. Thieme bv te Nijmegen.

 

1978 Ter ere van de goedertieren maan. (vertaling – Engelstalige poëzie).

Oorspronkelijke auteur:  Edna St. Vincent Millay. (1892-1950)
Zie ook: Tirade. Jaargang 22. G.A. van Oorschot, Amsterdam 1978
1984 : opgenomen in de verzamelbundel Onbegonnen werk/gedichten 1964-1982 met zes nieuwe sonnetten toegevoegd.
1988: 4de uitgebreide druk bij Manteau te Antwerpen
Beveren/Antwerpen:  Orion-Colibrant. -43p.
1980 Met een klank van hobo. (poëzie) De Coninck 8 Beveren/Antwerpen: Orion/Colibrant.  -52p.

Afmetingen: 21 x 13.40 (ingenaaid)
Gedrukt op de persen van Drukkerij Sanderus te Oudenaarde in opdracht van N.V. Orbis en Orion, uitgevers Beveren-Antwerpen.

 

1980 Met de klank van hobo (poëzie)

Het omslagontwerp werd vervaardigd door Gerrit Noordzij.

 

De Coninck 7 Amsterdam: Van Oorschot. -52p.

Afmetingen: 20.50 x 12.50 (ingenaaid)
Colofon: ‘Met een klank van hobo’ van Herman De Coninck, werd in opdracht van G.A. van Oorschot, Uitgever te Amsterdam, gezet uit de Bembo en gedrukt door de Koninklijke drukkerij G.J. Thieme bv te Nijmegen. Het werd gebonden door Boekbinderij Delcour te Hilversum.
1981 Koud als een bosbes. (verhaal) Antwerpen: Gerd Segers. -20p.

Reeks: Revolver: driemaandelijks literair tijdschrift. – Antwerpen, 1968 – 2009; vol. 10: 3
1983 Over de troost van het pessimisme (essays)

Omslagontwerp: Rikkes Voss
Antwerpen: Uitgeverij Manteau. -256p.

Afmetingen: 20 x 12 (paperback)
Druk: Smits Wommelgem-Antwerpen.
1984 Koud als een bosbes. (verhaal)

Eerder gepubliceerd in: Revolver, jrg. 10/3, 1981.
De Wispelaere 6 Uit de bundel: Vlaamse verhalen na 1965. pp. 109-121.

Samengesteld door Paul de Wispelaere. Manteau, Antwerpen. -480p.
Omslagontwerp en typografie: Rikkes Voss Afmetingen: 21.50 x 13.50 (paperback ) kaft met flappen)
1984 Onbegonnen werk: gedichten 1964-1982. (verzamelbundel)

Deeltitels: De lenige liefde; Zolang er sneeuw ligt; Ter ere van de goedertieren maan; Met een klank van hobo.
1986: 2de druk
Antwerpen: A. Manteau.-212p.

Druk: Smits Wommelgem-Antwerpen
1985 De hectaren van het geheugen. (poëzie)

Deeltitels: Proloog; Bergen van onverschilligheid; Ik zie wat ik heb, ik heb dat ik zie; Glasscherven in de zon; Te voet over de Lethe
De Coninck 6 Antwerpen: A. Manteau. -59p.

Afmetingen:21.50 x 12.80 (gelijmd)
Colofon: ‘De hectaren van het geheugen’ van Herman De Coninck, werd in opdracht van Uitgeverij A. Manteau NV te Antwerpen gezet in de Trump Mediaeval 10/12 en gedrukt bij Smits te Wommelgem, boekbinderij De Bruyn & Gouffeau te Schoten zorgde voor de afwerking

 

1985 Te voet over de Lethe. (bibliofiele uitgave) Amstelveen: Uitgeverij AMO. -13p.
1987 Over Marieken van de bakker (opstellen)

Omslagillustratie: Jan Vanriet
Omslagtypografie: Herbert Binneweg.Nota:  Het essay ‘Een uroloog die niet kan pissen’(over de essaybundel ‘Met verpauperde pen’ van Hedwig Speliers) verscheen in hetzelfde jaar ook in BOKelf (pp 39-49) uitgave van Uitgeverij Hadewijch te Schoten
 
Schoten: Uitgeverij (h) Hadewijch nv. -213p.

Afmetingen: 21 x 13 (paperback)
Colofon: ‘Over Marieken van de bakker’ opstellen van Herman de Coninck, werd met imprint h, in opdracht van uitgeverij Hadewijch nv, Schoten, gezet in Bembo romein met omslagillustratie van Jan Vanriet, omslagtypografie van Herbert Binneweg, gedrukt op 90 grams romandruk door Bosch en Keuning, Baarn.
1988 44. (bibliofiele uitgave) Den Haag: Mikado Pers. -4p.
1988 Ter ere van de goedertieren maan (poëzie – vertaling uit het Engels)

Oorspronkelijke auteur: Edna St. Vincent Millay.
Oorspronkelijke titels: selectie door H. De Coninck.
Ingeleid en vertaald door Herman de Coninck.
= 4de gewijzigde druk: eerste afzonderlijke publicatie van de oorspronkelijke Nederlandse bundel  uit 1978 mét de toegevoegde sonnetten.
Omslagfoto: Edna St. Vincent Millay (foto Arnold Genthe, collectie The Museum of Modern Art, New York
Omslagtypografie: Rikkes Voss.

 

De Coninck 18 Antwerpen/Amsterdam: Uitgeverij A. Manteau n.v. –[45]p.

Afmetingen: 21.50 x 13 (paperback)
Colofon: Ter ere van de goedertieren maan, is een selectie uit het werk van de Amerikaanse dichteres Edna St. Vincent Millay (1892-1950), samengesteld, vertaald en ingeleid door Herman de Coninck, voor het eerst verschenen in 1978 bij uitgeverij Orion-Colibrant, Beveren, waar het tot driemaal toe werd herdrukt. Uitgeverij Manteau heeft de bundel in 1984 opgenomen in Onbegonnen werk/gedichten 1964-1982 van Herman de Coninck, die er toen zes sonnetten heeft aan toegevoegd.
Ter ere van de goedertieren maan van Edna St. Vincent Millay werd in opdracht van uitgeverij Manteau nv te Antwerpen gezet in Garamond 11 door AMB te Kapellen en gedrukt bij Erasmus te Wetteren, boekbinderij De Bruyn & Gouffeau te Schoten zorgde voor de afwerking.
1990 Het tasten van wind. (bibliofiele uitgave) Amstelveen: Uitgeverij AMO.-7p.

Oplage van 35 exemplaren, in zwartolijfgroen papieren omslag
1990 Het meervoud van geluk. (bibliofiele uitgave) Amstelveen: AMO. -15p.
1990 Teruggevonden gedicht. (bibliofiele uitgave) Amstelveen: Uitgeverij AMO. -5p.

Oplage van 12 exemplaren, in donkeroranjerood papieren omslag
1991 Enkelvoud: gedichten. (poëzie)

Omslag: Marjo Starink
Deeltitels: Het meervoud van geluk; Zonder; Onderweg.
De Coninck 3 Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers. -51p.

Afmetingen:21 x 13 (ingenaaid)
Colofon: ‘Enkelvoud’ van Herman De Coninck, werd in opdracht van Uitgeverij De Arbeiderspers, volgens ontwerp van Marjo Starink door Cédilles te Amsterdam gezet uit de Bembo en gedrukt door Geuze & Co’s drukkerij BV te Dordrecht op 100 grs houtvrij getint gevergeerd romandruk in een oplage van 3000 exemplaren.

 

1991 De flaptekstlezer (columns)

Omslagontwerp: Alje Olthof
Omslagillustratie: Poster van Amram Pratt voor de tentoonstelling “from line tot line. Graphic design in Israel” 21-12-69 – 18-2-1970, Staatliche Museen Preussischer Kulturbesitz Kunstbibliothek Berlin.
Amsterdam: De Arbeiderspers. 242p.

Afmetingen: 20 x 12.50 (paperback)
Druk: Noord Nederlandse Drukkerij, Meppel.
1993 Pastorale. (bibliofiele uitgave)

Met een frontispice van Hugo Claus
Amstelveen: Uitgeverij AMO. -11p.

(door Rob Cox gedrukt te Amsterdam)
Oplage van 38 ex. In etui.
1994 Schoolslag: gedichten. (poëzie)

Omslag: Marjo Starink
Deeltitels: De plek; Mechelen; Pastorale; Addenda.
De Coninck 4 Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers. -61p.

Afmetingen:21 x 13 (gebrocheerd)
Colofon: ‘Schoolslag’ van Herman De Coninck, werd in opdracht van Uitgeverij De Arbeiderspers, volgens ontwerp van Steven van der Gaauw door Zetcentrale Meppel BV gezet uit de Janson en gedrukt door Geuze & Co’s drukkerij BV te Dordrecht op 100 grams houtvrij getint gevergeerd romandruk in een oplage van 3750 exemplaren.

 

1994 Meisjes. (gedichten op etsen van Reinhoud- bibliofiele uitgave)

Reinhoud maakte zes etsen
Leporelloboek
Amstelveen: AMO;

(door Rob Cox gedrukt te Amsterdam)
[8] dubbelbladen : ill. ; 40 cm
Oplage van 31 ex. In klapdoos
1994 Intimiteit onder de melkweg: over poëzie. (essays)

Omslagontwerp: Alje Olthof
Omslagillustratie: David Seymour, Italië, uit: The Family of Man, een uitgave van The Museum of Modern Art, New York © 1955, 1983
De Coninck 1 Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers. -223p.

Afmetingen: 20 x 12.50 (paperback)
1994 Pastorale VII (briefverhaal in de vorm van een gedicht)

Cahiers d’Amour verscheen ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de v.z.w. Behoud de Begeerte en in de marge van de 5de editie van Saint-Amour, een literair programma rond liefde en begeerte.
Boekverzorging: Zeno Amsterdam
Omslagtekening: Jan Bosschaert.
 1994 Cahier d'amour  Uit de bundel: Cahier d’Amour. Liefdesbrieven. pp.65.

Uitgever: Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam, / Dedalus, Antwerpen. 1994. -144p. (Afmetingen: 20 x 12.50, paperback)
Samenstelling: Luc Coorevits
1995 Nu dus. (bibliofiele uitgave) Amstelveen: Uitgeverij AMO. -11p.

Oplage: 25ex.
1995 De vliegende keeper: essays over poëzie. (essays)

Omslagontwerp: A. Wartho, “The height of Ambition” uit The Photographic Yearbook (1984) een uitgave van Arco Publishers.
Foto: Klaas Koppe
Amsterdam: De Arbeiderspers. -251p.

Afmetingen: 20 x 12.50 (paperback)
Nota: Deze bundel verzamelt een veertigtal columns die eerder verschenen in de cultuurbijlage van De Morgen.
Bestaat eigenlijk uit 3 delen: dagboekachtige notitie s(noem het impressionistische schetsen), dan de eigenlijke essays en tenslotte een aantal heterogene stukken die eigenlijk weinig met poëzie te maken hebben.

1996 De cowboybroek van Maria Magdalena (en andere reisverhalen).

Omslagontwerp: Steven van der Gauw
Omslagillustratie: Jack Dowd
Foto auteur: Herman Selleslags.
Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers. -134p.

Afmetingen: 20 x 12.50 (paperback)
1997 Onze slaapkamergordijnen. Apeldoorn: Stichting De Witte Mier. -1p.
1997 Slaapliedje voor Laura. (poëzie – bibliofiele uitgave) Amstelveen: Uitgeverij AMO. -[2]p.

Werd op verzoek van uitgeverij AMO door Rob Cox (De Veerpers) met de hand gezet en gedrukt in blauw en zwart, in een oplage van 50 gesigneerde exemplaren.
Ongenummerd.

1997 Vingerafdrukken: gedichten. (poëzie)

Omslagontwerp: Steven van de Gaauw
Foto omslag: Jaco Klamer
Deeltitels: De vier seizoenen; Ein einfacher Mensch; Ginder; O, de o!; Nu, dus
De Coninck 5 Amsterdam/Antwerpen: De Arbeiderspers. -66p.

Afmetingen:20.80 x 12.90 (ingenaaid)
Colofon: ‘Vingerafdrukken’ van Herman De Coninck, werd in 1997 in opdracht van Uitgeverij De Arbeiderspers, volgens ontwerp van Steven van de Gaauw gezet uit de Trinité en gedrukt door Drukkerij Groenevelt BV te Landgraaf op 100 grams getint gevergeerd romandruk

 

 

b. Essayistisch werk in tijdschriften (kleine selectie)

Jaar Titel Fotogalerij Uitgeverij 1ste druk
1970 Het parlandisme. In: Dietsche Warande & Belfort. Jrg. 115, nr.10, p. 738-748.
1979 Over nieuw realisme en ouwe romantiek. In: Ons Erfdeel. Jrg. 21, nr. 4, p. 485-491.
1980 Poëzie en conservatisme. In: Eugène Van Itterbeek (red.). Dichters en dichtkunst uit Europa 1950-1980. p. 30-41.
1985 ‘Poëzie en onderwijs: over de pedagogische waarde van de brand van Rome’. In: Het Boek in Vlaanderen 1985-1986. Antwerpen: Vereniging ter Bevordering van het Vlaamse Boekwezen. P. 5-14.
1987 Over Marieke van de bakker. Waarom zijn slechte gedichten slecht? In: Ons Erfdeel. Jrg. 28, nr. 3, p. 371-378. / Antwerpen : Houtekiet. -213p.

 

c. Uitgaven

Jaar Titel Fotogalerij Uitgeverij 1ste druk
1998 De gedichten 1 (verzamelbundel)

Deel 1 gebundelde en nagelaten gedichten; samengesteld en verantwoord door Hugo Brems.
Het ontwerp voor stofomslagen, banden en cassette en de typografie van het binnenwerk zijn van Steven van de Gaauw.
Deeltitels: De lenige liefde; Zolang er sneeuw ligt; Ter ere van de goedertieren maan; Met een klank van hobo; De hectaren van het geheugen; Enkelvoud; Schoolslag; Vingerafdrukken; Nagelaten gedichten.
De Coninck 12 Amsterdam: De Arbeiderspers. -479p.

Afmetingen:20 x 12.40 (gebonden ) harde rode linnen kaft met stofomslag en leeslint)
Samen met De Gedichten 2 in cassette
Colofon: ‘De gedichten’ in 2 delen van Herman De Coninck, werd in opdracht van Uitgeverij De Arbeiderspers door Perfect Service te Schoonhoven gezet uit de Trinité 2, gedrukt op 80 grams permaplan door Giethoorn ten Brink te Meppel en gebonden door Callenbach te Nijkerk.

 

 

1998 De gedichten 2. (verzamelde gedichten)

Deel 2 verspreide gedichten en vertalingen; samengesteld en verantwoord door Hugo Bre;ms.
Het ontwerp voor stofomslagen, banden en cassette en de typografie van het binnenwerk zijn van Steven van de Gaauw.
Deeltitels: Verspreide gedichten; Verspreide vertalingen
De Coninck 11 Amsterdam: De Arbeiderspers. -206p.

Afmetingen:20 x 12.40 (gebonden ) harde rode linnen kaft met stofomslag en leeslint)
Samen met ‘De Gedichten 1’ in cassette
Colofon: ‘De gedichten’ in 2 delen van Herman De Coninck, werd in opdracht van Uitgeverij De Arbeiderspers door Perfect Service te Schoonhoven gezet uit de Trinité 2, gedrukt op 80 grams permaplan door Giethoorn ten Brink te Meppel en gebonden door Callenbach te Nijkerk.

 

2000 Herman De Coninck: het proza.

Bezorgd, geannoteerd en van een nawoord voorzien door Paul de Wispelaere.
Medewerking: Jeroen De Preter

Amsterdam: De Arbeiderspers. -1568p. (2 delen)
2004 Een aangename postumiteit. brieven 1965-1997.

Ruimhartige selectie van 444 brieven bezorgd door Annick Schreuder uit de meer dan 15.000 nagelaten brieven.
Omslagontwerp: Steven van der Gauw
Foto omslag: Herman Selleslags.
 De Coninck 16 Amsterdam: De Arbeiderspers – 862p.

Afmetingen: 21.50 x 13.50 (ingenaaid)
Editie en verantwoording: Annick Schreuder en Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (CTB) van de Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde (KANTL)
2006 De mooiste gedichten van Herman de Coninck. (bloemlezing)

Oorspronkelijke titel: De gedichten , 1998
Deeltitels: Inleiding; De lenige liefde; Zolang er sneeuw ligt; Met een klank van hobo; De hectaren van het geheugen; Glasscherven in de zon [in memoriam matris]; Te voet over de lethe; Enkelvoud; Schoolslag; Vingerafdrukken
Illustraties: Jan De Maesschalck, acryl, 2006
Omslagontwerp: Monique Shih, 2006
Brussel : De Morgen. -246p.

Reeks: De Morgen – Bibliotheek . Wereldpoëzie ; 13
Afmetingen: 20.50 x 12 (gebonden – harde geïllustreerde kaft, met leeslint)

 

 

2007 Gedichtenkladden. (poëzie – bibliofiele uitgave)

Illustratie van Laura De Coninck
De Coninck 2 Kessel-Lo: Literarte. -62p.

Afmetingen: 19 x 15 (in cassette)
2009 Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had : de mooiste gedichten (bloemlezing)

Gekozen en ingeleid door Kristien Hemmerechts.
Omslagontwerp en typografie: Steven van der Gaauw
 De Coninck 13 Amsterdam /Antwerpen: De Arbeiderspers. -239p.

Afmetingen: 21.60 x 13.50 (ingenaaid)

 

Bibliografisch overzicht alfabetisch per titel

POËZIE

De bundels

  • De hectaren van het geheugen. 1985.
  • De lenige liefde. 1969.
  • De mooiste gedichten
  • Enkelvoud: gedichten. 1991.
  • Met een klank van hobo. 1980.
  • Onbegonnen werk: gedichten 1964-1982. 1984.
  • Schoolslag: gedichten. 1994.
  • Ter ere van de goedertieren maan (poëzie vertaald uit het Engels). 1978.
  • Vingerafdrukken: gedichten. 1997
  • Zolang er sneeuw ligt. 1975.

Postuum gebundelde uitgaven

  • De gedichten. (postume verzamelbundel in twee delen). 1998
  • De mooiste gedichten van Herman de Coninck, 2006
  • Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had: de mooiste gedichten. 2009

Bibliofiele uitgaven

  • 1988.
  • Gedichtenkladden (2007)
  • Het tasten van wind. 1988.
  • Het meervoud van geluk. 1990.
  • Herman de Coninck & Reinhoud, Meisjes. AMO, Amstelveen. 1994
  • Nu dus. 1995.
  • Onze slaapkamergordijnen. 1997.
  • 1993.
  • Puur natuur. 1974.
  • Slaapliedje voor Laura. 1997.
  • Teruggevonden gedicht. 1990.
  • Te voet over de Lethe. 1985.

PROZA

Gebundeld

  • Het proza. Deel 1 en 2, De Arbeiderspers, Amsterdam/Antwerpen, 1994

 

Verhalen

  • De cowboybroek van Maria Magdalena (en andere reisverhalen). 1996.
  • Koud als een bosbes.(verhaal) 1981.
  • Lachen tot je zwart ziet. (cursiefjes)

 

Essayistisch werk

  • De flaptekstlezer. 1992.
  • De poëziekritiek van Simon Vestdijk. Proefschrift aangeboden tot het behalen van de graad van licentiaat in de germaanse filologie, Katholieke Universiteit Leuven. 1966
  • De vliegende keeper: essays over poëzie. 1995.
  • Hans Vlek: poëzie in hemdsmouwen. In: De maand, jg. 11, nr 9-10, november-december 1968.
  • Intimiteit onder de melkweg: over poëzie. 1994.
  • Over de troost van pessimisme: essays. 1983.
  • Over Marieke van de bakker. 1987.
  • Woe is woe in de Nedderlends ? (met Piet Piryns) 1972

 

Brieven

  • Een aangename postumiteit. Brieven 1965-1997. 2004

BLOEMLEZINGEN

  • Jonckheere, Karel, Niemand moet me helpen sterven. Karel Jonckheere gebloemleesd door Herman de Coninck, Antwerpen/Baarn, 1992.
  • Hugo Brems en Herman de Coninck, De 100 beste gedichten van deze eeuw: Vlaanderen. Een soevereine bloemlezing samengesteld door Hugo Brems en Herman de Coninck. De Arbeiderspers, Amsterdam/Antwerpen, 1994

VERTALINGEN VAN HET WERK VAN HERMAN DE CONINCK

  • 1972: Prepoznajem te Servisch / vert. uit het Nederlands door n.n.. 1972. In Sintez, nr.6, Poëzie, Vert. van Een keuze uit het werk.
  • 1987: [Esen; Spis”k na zelanijama] Bulgaars / vert. uit het Nederlands door Emilia Manolova, Parus Parusev. s.l.: n.n., 1987. In Plamak, nr.6 (1987), p.203-205.
  • 1987: (Poëzie) Bulgaars / vert. uit het Nederlands door Emilia Manolova, Parush Parushev. Sofia Narodna Kultura, 1987. Poëzie, Vert. van Een keuze uit het werk. s.l. n.n., Acht gedichten.
  • 1989: Hotel Eden (Pools: vertaling door Koch, Jerzy), Klodzko: Witryn Artystów, 1989. Vert. van Een keuze uit het werk.
  • 1991: Die Mehrzahl von Gluck (Duits: vertaling door Schneeweiss, Heinz), Heiderhoff, Eisigen. (Lyrikreihe das Neueste Gedicht; 32). Oorspronkelijke titel: ‘Het meervoud van geluk’ (1990)
  • 1995: Kritika Servisch / vert. uit het Nederlands door Ivana Šćepanović. 1995. In Knjizevne novine, jrg.46, nr.904, 8. Vert. van Een keuze uit het werk.
  • 1995: Ho soltanto due generi di foto dove ridi; Poesia per un compleanno; “Dormi pure” Italiaans / vert. uit het Nederlands door Milo de Angelis. s.l.: n.n., 1995. In Tratti, jrg.11 (1995) nr.39, p.41-47. Poëzie, Vert. van Een keuze uit het werk. s.l.: n.n., Nederlandse en Italiaanse tekst. Bevat: Ik heb maar twee soorten foto’s waarop je lacht; Verjaardagvers; Slaap maar.
  • 1996: Os hectares da memória (Portugees: collectieve vertaling door Herman de Coninck, Nuno Judice en Louisa Rombouts), Quetzal Editores, Lisboa. (Poetas em Mateus). Vert. van Een keuze uit het werk. Eerder uitg. door het tijdschrift ‘Mateus’, oktober 1994.
  • 1996: Dan kao nijedan drugi: pesme (Servo-kroatisch; Vertaling door Epanović, Ivana), Prometej Novi Sad. (Biblioteka Holandsko-flamanska knjizevnost). Vert. van een keuze uit: Gedichten 1964-1982 (1984).
  • 1996: Liefde, miskien, een selectie uit de Conincks vroegere gedichten vertaald in het Afrikaans door Daniel Hugo (Uitgeverij Queillerie, Kaapstad). Vert. van een keuze uit: Onbegonnen werk: gedichten 1964-1982 (1984).
  • 1996: Az emlékezet hektárai Hongaars / vert. uit het Nederlands door János Lackfi.. In Magyar napló, jrg.8 (1996) nr.5-6, p.20. Uit: De hectaren van het geheugen (1985).
  • 2000: [S oknami v oskol-] Russisch / vert. uit het Nederlands door Dimitri Silvestrov. Moskva: Paritet Graph, 2000. Inl. D. Silvestrov. Vert. van gedichten uit: De lenige liefde (1969), Zolang er sneeuw ligt (1975), Met een klank van hobo (1980), Hectaren van het geheugen (1985), Bergen van onverschilligheid (), Ik zie dat ik heb, ik heb dat ik zie (), Glasscherven in de zon(), Te voet over de Lethe (1985), Enkelvoud (1991) en Vingerafdrukken (1997).
  • 2006: The plural of Happiness: selected poems of Herman de Coninck (Engels: vertaling door Kurt Brown en Laure-Anne Bosselaar), Oberlin College Press, Oberlin, Ohio. (Field Translation Series; 28). Bevat gedichten uit: De lenige liefde (1969); Zolang er sneeuw ligt (1975); Met een klank van hobo (1980); De hectaren van het geheugen (1985); Enkelvoud (1991); Schoolslag (1994); Vingerafdrukken (1997).
  • 2007: La supla amo.(Esperanto) V uit het Nederlands door Lode Van de Velde. Antwerpen Vlaamse Esperantobond, 2007. Vert. van De lenige liefde. Brugge; Utrecht Orion / Desclée De Brouwer, 1969. Tekst in het Nederlands en het Esperanto.
  • 2009: Die lenige liefde Afrikaans / vert. uit het Nederlands door Daniel Hugo. Pretoria: Protea Boekhuis, 2009. Bevat gedichten uit: De lenige liefde (1969); Zolang er sneeuw ligt (1975); Met een klank van hobo (1980); De hectaren van het geheugen (1985); Enkelvoud (1991); Schoolslag (1994); Vingerafdrukken (1997); Nagelaten gedichten.
  • 2015: [Ploštcme na pažemma] Bulgaars / vert. uit het Nederlands door Boriana Katzarska. Sofia: DA Poetry, 2015. Poëzie, paperback. Vert. van De gedichten. Amsterdam: De Bezige Bij, 2014.

Bron: Vlaams Fonds der Letteren.

 

INTERVIEWS

  •  Bonte, Raf, Artistieke kroeg. Reactie tegen officiële kunst. In: Het Laatste Nieuws, 9.10.1968.
  • Elzen, Sus van, Hoe sterk is de eenzame dichter ?, In: Knack, 19.12.1973
  • Segers, Gerd & Vanriet, Jan, Het vorstelijke Herman de Coninck interview, In: Revolver, jg. 7 afl. 2, februari 1976
  • Wenseleers, Luk, Herman de Coninck: ‘Geef politiek meer verbeelding en literatuur meer werkelijkheidszin’, In: Knack, 2.2.1977
  • Roggeman, Willem M, Herman de Coninck, In: De Vlaamse Gids, jg. 61, nr. 3, mei-juni 1977.
  • Huys, Jacky, Kinderangsten. Bang voor de dood, maar meer nog voor het leven, In: Humo, 29.4.1982.
  • Leus, Herwig, Herman de Coninck, In:Humo, 1983
  • Broeck, Walter Van den, Uren van bewondering. Humo nam afscheid van Herman de Coninck, In: Humo, 1983.
  • Wenseleers, Luk, Elk gedicht kan je laatste zijn, In: Knack, 20.6.1984
  • Leus, Herwig, De hectaren van het geheugen. In: Humo, 3.10.1985.
  • T’Sas, René, Herman de Coninck en zijn Nieuw Wereldtijdschrift, In: De Groene Amsterdammer, 29 mei 1985, p.7-8.
  • Schepper Ronny De, De Rode Vaan sprak met…Luk? Romain? Albert? Boudewijn? Nee, HERMAN de Coninck, In: De Rode Vaan, nr. 52, 1986.
  • Bonte, Eddy, Het woord is beeld geworden, In: Intermediair, 22.5.1985
  • Abeele, Diederik Van den, De wonderjaren van Herman de Coninck, In: Humo, 5.8.1993.
  • Wijnants, Marleen, Duo, In: WeekendKnack, 9.2.1994.
  • Block, Lut De, Brevet Schoolslag voor Herman de Coninck. Nadenken over de tweede half, In: De Standaard, 29-30.10.1994
  • Hendrickx, Wilfried, De 7 hoofdzonden volgens Herman de Coninck, In: Humo, 10.11.1996.
  • Hendrickx, Wilfried, Het ontroerparcours van Herman de Coninck, In: Humo, 12.3.1996
  • Coninck, Herman de, Auteurs vertellen over hun druggebruik. De roes. Herman de Coninck, In: Humo, 1997.